Artykuł napisany rok temu dla moich Patronek i Patronów – o czymś, co z jednej strony ma związek z permakulturą, z drugiej leży mi głęboko na duszy, kamieniem. Myślę, że warto go udostępnić szerszej publiczności.
Czytaj dalej O naszych czasach i Trzeciej Zasadzie permakultury.
Przez całe lata uczestniczę i obserwuję dyskusje toczące się wokół pytania „co to jest permakultura„. Pomimo, że swoją opinię na ten temat w ciągu ostatniej dekady wyraziłem zapewne tysiące razy w mowie i w piśmie, wciąż okazuje się, że ktoś się z moim rozumieniem permakultury nie zgadza (ma prawo) i próbuje mnie na siłę przekonać do wersji własnej (tego nie toleruję).
Czytaj dalej Klasyczna permakultura
W rozdziale siódmym „Wprowadzenia do permakultury” jej twórca, Bill Mollison pisze: „Obecność kotów jest niepożądana, bo mają zdecydowanie szkodliwy wpływ na życie małych zwierząt (ptaków, jaszczurek, żab etc.). Na przedmieściach żaby i jaszczurki mogłyby wyraźnie obniżyć liczbę owadzich szkodników, gdyby nie było tam kotów.” Przy wielu innych okazjach Mollison podkreślał, że w permakulturowych systemach nie ma miejsca dla kotów. Czy na pewno? Czy koty można jakość „wpleść” w projekt permakulturowy z korzyścią dla Ziemi i Ludzi? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie i być na tyle obiektywny, na ile może być właściciel kota 😊
Czytaj dalej Koty w permakulturze
Biomimikra, zwana też biomimetyką lub bioniką, ma wiele znaczeń w zależności od tego, z kim się rozmawia. Zawsze jednak jest to nauka, która podpatruje przyrodę po to, aby znaleźć inspirację do innowacji i wynalazków, których natura już dawno dokonała, a my jeszcze nie.
W medycynie bionika to zastępowanie lub wspomaganie części ciała lub organów urządzeniami zbudowanymi na wzór oryginałów, w wojsku to sonar i radar skonstruowane na wzór delfinów i nietoperzy, a w permakulturze, to nasza ulubiona nauka o wzorcach w nieco innym jednak ujęciu, niż jesteśmy do tego przyzwyczajeni.
Zanim przejdziemy do konkretów, przyjrzyjmy się biomimikrze w szerszym kontekście.
Kurs Projektowania Permakulturowego w Szkole Permisie.pl obejmuje program kursu Permaculture Design Certificate (PDC) w formie takiej, jaką zdefiniował twórca permakultury, Bill Mollison.
Kurs bazuje na oryginalnym podręczniku tego autora – „Permaculture – A Designers’ Manual”.
Dyplom ukończenia kursu jest uznawany na całym świecie (pod nazwą PDC Certificate), tym samym dając prawo do używania słowa „permakultura” w promocji własnej pracy Absolwentek i Absolwentów. Mollison zrzekł się bowiem praw do tego terminu i uczynił go własnością kapituły złożonej z osób, które ukończyły ten właśnie kurs. Wkrótce więc i Ty staniesz się „współwłaścicielką” czy „współwłaścicielem” permakultury.
Od czasu jego powstania, setki tysięcy ludzi ukończyły to szkolenie i obecnie tworzą globalną sieć ogrodników, farmerów, edukatorów i działaczy ekologicznych oraz społecznych. To zaangażowani ludzie, którzy swoją codzienną pracą wpływają na korporacje, tworzą nowe alternatywy biznesowe, oddziałują na społeczności, w których żyją i przekształcają zniszczone tereny w wysoce produktywne krajobrazy zaspokajające potrzeby ludzi bez szkody dla środowiska. Pracują razem, aby poprawić sposób, w jaki postrzegamy i projektujemy nasze krajobrazy, nasze życie i samą kulturę.
Kurs PDC pozwala lepiej zrozumieć to, w jaki sposób każdy z nas może znacząco przyczynić się do stworzenia bardziej trwałej i współczującej kultury – niezależnie od tego, czy posiadamy ziemię, czy nie. Większość studentów na kursie PDC to mieszkańcy przedmieść/miast poszukujący odpowiedzi na pytania, jak naprawdę działa przyroda, jak tworzyć dostatek i bezpieczeństwo, pracując z naturą a nie przeciw niej oraz jak autentycznie służyć światu przez większe dobro.
Kurs składa się z trzech głównych części:
Część Teoretyczna (wykłady 1-4, Permakultura, Etyka, Metody, Wzorce)
Część Środowiskowa (wykłady 5-8, Klimat, Drzewa, Woda, Gleba)
Część Szczegółowa (wykłady 9-14, Roboty Ziemne, Tropiki, Pustynie, Nasz Klimat, Akwakultura, Globalny Naród)
Kurs kończymy Wykładem 15 – Mój Projekt Permakulturowy, który prowadzi Cię przez Ćwiczenie Projektowe, w trakcie którego przygotujesz swój pierwszy projekt. Przesłanie projektu który uzyska pozytywną ocenę jest (obok obejrzenia wszystkich Wykładów) warunkiem uzyskania dyplomu ukończenia kursu.
Kurs to nie tylko wykłady, to również ogromna ilość wiedzy zawartej w Materiałach Bonusowych, składających się z artykułów własnych oraz linków do zasobów zewnętrznych, polecanych filmów, książek, źródeł. Korzystanie z tych materiałów nie jest obowiązkowe, ale gorąco do tego zachęcamy.
Kurs to także krótkie Quizy wiedzy po każdej lekcji – nieobowiązkowe, ale pomocne.
Kurs to również praca własna – zadania towarzyszące każdemu z wykładów.
Na koniec, chyba najważniejsza rzecz – kurs to Wy – uczestniczki i uczestnicy, których zapraszamy do grupy na Facebooku. Aktywny udział w dyskusjach w grupie, wymiana doświadczeń, sieciowanie to możliwości, które trudno przecenić. Warto podkreślić, że korzyści z tego płynące trwają często zdecydowanie dłużej, niż sam kurs. Większość osób kontynuuje znajomości i współpracę w grupie naszych Absolwentów, oraz poza nią.
Oficjalne rozpoczęcie kursu nastąpi 20 stycznia 2023.
Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej, zajrzyj TUTAJ.
Kurs Certyfikowany Projektowania Permakulturowego PDC – edycja 2023 (teachable.com)
Wzorce w permakulturze, to temat trudny. Wielu odbiera go jako niepraktyczny, a nawet z lekka niepoważny. Spróbujmy spojrzeć na stronę praktyczną stosowania wzorców, na przykładzie planowania dróg i ścieżek w ogrodzie i siedlisku permakulturowym.
Czytaj dalej Wzorce w praktyce – drogi i ścieżki.Są tuż obok nas. Uprawialiśmy je lub zbieraliśmy, jedliśmy, ale wyszły z mody. Mają wiele fajnych cech i mogą pełnić wiele pożytecznych funkcji w permakulturowym siedlisku. Poznajmy cztery takie rośliny.
Lnicznik siewny (Camelina sativa)
Zacznijmy od lnicznika, który był uprawiany w Europie od ponad trzech tysięcy lat i jest nadal, ale na zdecydowanie mniejszą skalę. Z naszych upraw wyparł go rzepak.
Czytaj dalej Permakulturowe rośliny jakich nie znacie.
Od zarania dziejów Księżyc fascynował człowieka i od zarania dziejów, przypisywano mu najrozmaitsze moce. Od Maorysów w Oceanii, poprzez wyznawców naszej Dziewanny (patronki natury) i jej oblubieńca Księżyca (patrona wód), po dawnych Celtów na Wyspach Brytyjskich, dawne ludy wierzyły, a i współcześni wierzą, że Księżyc wywiera istotny wpływ na wzrost roślin. W swojej „Historii naturalnej” rzymski historyk i pisarz Pliniusz Starszy umieścił wiele rad dotyczących związku terminu siewu z fazami Księżyca, a dziś my możemy zakupić rozmaite kalendarze księżycowe wskazujące nam najlepsze dni dla poszczególnych prac w ogrodzie.
Czytaj dalej Ogrodnictwo a Księżyc
„Nie popełnia błędów tylko ten, kto nic nie robi” – mówi znane powiedzenie, więc i my, zajmując się permakulturą, błędów nie unikniemy. Warto jednak uczyć się na błędach innych i nie popełniać tych doskonale znanych i opisanych. Poza tym, znacznie fajniej jest wymyślać własne😉 Porozmawiajmy więc o błędach w projektowaniu permakulturowym, a szczególnie o tych, jakie łatwo popełnić projektując permakulturowy ogród.
Czytaj dalej Błędy w permakulturze i permakulturowym ogrodnictwie.
W każdym systemie permakulturowym dążymy do tego, aby ilość zasobów jakie on zużywa, była mniejsza od ilości zasobów, jaką wytwarza. Tylko wtedy bowiem możemy mówić o zrównoważonym rozwoju oraz o zapewnianiu wszelkich życiowych potrzeb bez szkody dla natury. Najbardziej oczywistym zasobem jest energia – dobry system permakulturowy maksymalizuje wykorzystanie energii słonecznej po to, aby albo użyć jej bezpośrednio, albo zmagazynować i ewentualnie zebrać w postaci plonów, surowców i materii organicznej we wszelkich jej formach. Sama jednak energia słoneczna to mało, potrzebujemy jeszcze wody, oraz źródeł żyzności, z których jednym z najważniejszych jest azot.
Czytaj dalej Jak wpleść rośliny wiążące azot w nowe lub istniejące nasadzenia